Montag, 23. Juli 2007

es gfühl wie en sturm


es gfühl
unbeschriblich

es zerstört alles
es macht alles nur na schlimmer

wie en sturm
wo alles durenand bringt

wo mis lebe ufde chopf stellt
wo alles kaputt macht wo mal isch gsi

womer so hilflos isch und nüt degege mache chan
das gfühl aifach nüt wert zsii

das gfühl wo so weh tuet
und so verletzend isch

es verstahts niemerd
obwohl all kenned

mer chans nid beschriibe
mer chans nid erkläre

wie en sturm
wo alles zerstört

es verwirrt
bringt mini gedanke durenand

füegt mir schmerze zue
ohni dasich öpis mache chan

niemerd chan das verhindere
niemerd chan mir helfe

das gfühl wird immer wieder choo
und ich wirds aifach nid los

es isch kais normals gfühl
wie s gfühl, dasmer hunger hätt
odr s gfühl, dasmer aich liebr öpis anders wett mache

es isch ehner wie en sturm
jedesmal chli andersch
nid immer gliich intensiv
abr es hinderlaht jedesmal spure
und es isch so asträngend und schwierig, die nachr widr uufzruume

es isch es dunkels gfühl
dünkler als schwarz
dünkler als t nacht

es gitt kais wort wo das gfühl gnueg guet beschribe chan
abr es gliicht am ehnschte amne sturm

und es wüetet und tobt
bis mer nüme mag
und sogar wenns sich verzoge hätt, ish na nüüt guet
will aifach z viil debi kaputt gaht

s gfühl wie en sturm...

Keine Kommentare: